2 April 2025, Blaak 40, Rotterdam. Rond 13:00 stap ik het Kamer van Koophandel gebouw binnen. Vandaag gaat het dan echt gebeuren, ik ga mij inschrijven bij de KVK als ondernemer!
Wanneer men mij twee jaar geleden had gevraagd of ik ondernemer zou willen zijn, dan had ik waarschijnlijk gezegd; JA! Mijn eigen onderneming, tof, echt heel gaaf, maar….. Zoals voor zoveel nieuwe avontuurlijke dingen in het leven zijn er bijna altijd meer redenen te bedenken om het niet te doen, dan wel. Iedereen kan ze wel invullen…geen vast inkomen? Hoe ga je je pensioen opbouwen? En zo kun je alleen al op financieel vlak nog wel even doorgaan. Twee jaar later zijn de argumenten om het niet te doen natuurlijk nog steeds aanwezig. Sterker nog, ook ik ben weer twee jaar ouder, dus je zou zelfs kunnen zeggen dat de argumenten om het niet te doen, alleen maar sterker zijn geworden. Waarom heb ik het dan toch gedaan?
Vrijwel mijn gehele werkende leven heb ik bij een dienstverlenend bedrijf gewerkt. Mijn werk, operationeel manager, stond vooral in het teken van diensten verlenen bij hele diverse klanten. Samen met mijn team, wat bestond uit veel meer dan 250 mensen met totaal uiteenlopende achtergronden, waren we maar met één ding bezig; hoe ontzorgen wij onze klant. Begrijp mij niet verkeerd, hier is in de basis helemaal niets op tegen. Het is een commercieel bedrijf, er waren lage marges en er moest dus hard gewerkt worden om resultaten te behalen. Zonder klanten ben je helemaal nergens, je kunt de boel operationeel nog zo op orde hebben, wanneer de klanten weglopen / wegblijven, dan heeft een commercieel bedrijf geen bestaansrecht meer. Tel hier bij op dat het bedrijf waar ik werkte in handen was van Amerikaans Private Equity, dan weet je dat er heel hard wordt gestuurd op (financiële) resultaten. Jarenlang had ik hier geen enkele moeite mee, hard werken, dagelijks een nieuwe uitdaging en volop mogelijkheden om mezelf te ontwikkelen. Althans, dat dacht ik op dat moment. Toen gebeurde dat, wat achteraf gezien, wellicht het beste is wat mij zakelijk is overkomen. Door een herstructurering ( en verschil van inzicht) hield mijn baan op te bestaan. Van vijftig – zestig uur werken in de week, je dagelijks druk maken over de hoeveelheid mailtjes en de oneindige stroom aan inkomende telefoontjes….stilte…
Er brak een periode aan van tijd voor mijzelf. Ik kwam erachter dat je je wellicht hiërarchisch jarenlang hebt kunnen ontwikkelen, maar heb ik mij ook als persoon kunnen ontwikkelen? Heb je jezelf op de juiste manier uitgedaagd? Is er persoonlijke ontwikkeling geweest en was je nou echt gelukkig in de rol die je had. Het fijne van even “niets moeten” is, dat je je kunt richten op andere zaken. Zaken die voor die tijd wellicht “bijzaken” waren, worden opeens belangrijk en vullen je dagen. Van “leuke dingen dag” tot aan de tijd nemen voor het halen van dagelijkse boodschappen. Ik durf achteraf gezien te zeggen dat ik mij in die tijd persoonlijk meer en beter heb ontwikkeld dan al die jaren dat ik aan het werk was. En dan komt het moment….wat nu? Wat vond ik nu echt leuk aan mijn werkzame leven? Wat waren de momenten waarop ik echt dacht, ik heb een succesvolle dag gehad. Ik kwam er achter dat ik toch wel graag mijn kennis over wil brengen op anderen. Hoe heb ik zaken aangepakt? Hoe ben ik omgegaan met zowel persoonlijke als zakelijke teleurstellingen? Hoe breng je privé en werk in balans? Hoe denk ik over diverse uiteenlopende zaken? Al zoekende naar een passende baan, betrapte ik mezelf op iets. Ik vond telkens argumenten waarom die ene baan toch niet bij mij zou passen.
14 januari 2025, RET remise Beverwaard, 4 kilometer van huis en halverwege mijn hardloop rondje. Ik weet het…roep ik in mijzelf….ik ga voor mijzelf beginnen! En daar sta je dan…op een zonnige dag begin april. Je zet je handtekening, je hebt een eigen bedrijf. De start van een nieuw, spannend maar mooi avontuur. Will be continued!
